donderdag 23 november 2017

Taalcuriosa

toepasselijke namen 
uit diverse kranten geknipt 





voor de namen op onderstaande foto even klikken 
om te vergroten



dinsdag 21 november 2017

Tegenstelling

Bitter-Zoet
Schiedam
foto ferrara

donderdag 16 november 2017

Op en Rond de Deur

In het kader van de dividendbelasting
Mercurius god van handel, winst en reizigers
klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina

dinsdag 14 november 2017

Tegenstelling

Alleen-Samen
solexverhuur in Heusden
foto ferrara

vrijdag 10 november 2017

Schrijfcursus

Opdracht: schrijf over zorgeloosheid en tegeltjeswijsheden.

Carpe Diem 

Onder het motto je weet nooit wat er morgen is en door ervaring wijs geworden, consumeren Emma en Ted het leven met volle teugen.
Ze genieten van wat er op hun pad komt of wat ze bewust opzoeken.
Ze stappen op de fiets en peddelen door bossen en duinen, langs rivieren en door dorpen.
In de plaatsen die ze tijdens de vakanties met hun caravan aandoen genieten ze in meer of mindere mate van lokale activiteiten.
Zo staat de serene sfeer in het openluchttheater in Diever voor altijd in hun geheugen gegrift. Maar van het bierfeest in Kassel ter gelegenheid van Sankt Hans herinnert Emma zich dat ze zich snel uit de voeten maken, terwijl ze een jaar later voor datzelfde feest in Kopenhagen letterlijk en figuurlijk warmlopen tijdens de zogenaamde heksenverbranding.
Ted en Emma zien prachtige steden en dito musea, snuiven cultuur en vergapen zich aan overweldigende natuur. Het spotten van walvissen voor de kust van Californië waar ze, in verband met een zakenreis van Ted, ook vakantie kunnen vieren is een onvergetelijke ervaring. Kortom, ze plukken vol overgave. Maar niet alle fruit wordt gegeten. Voor het geval ze in een periode belanden dat het leven minder zorgeloos is, wordt het appeltje voor de dorst veilig gesteld.

Gebruikmakend van de wijsheid; ”Het laatste hemd heeft geen zakken”, investeren ze naar hun zin, alvast voor de oude dag, in huis en haard. 
Na de verbouwing van de keuken en de badkamer, bestellen ze een hovenier om de voor en achtertuin op de schop nemen. Met enige spot zeggen ze tegen ieder die het horen wil. ‘Het enige wat nog ontbreekt, is de traplift, maar wie dan leeft, wie dan zorgt.’ Echt serieus nemen ze die opmerking niet.

En dan komt op een dag de tegel voorbij met de afgezaagde spreuk;
“Van het concert des levens
krijgt niemand een program”

De traplift lijkt een moment akelig dichtbij te komen.
Emma zit plotseling eerste rang bij een voorstelling waarin haar Ted de hoofdrol speelt. Voor dit theaterstuk had ze liever geen kaartje gekocht. 
Wat een slecht scenario. Emma krijgt er haar handen niet voor op elkaar. Duimen voor een goede afloop is meer op zijn plaats. Hun onbekommerde leven suddert op een laag pitje.
Alle afspraken zijn afgezegd. De NS-kortingskaart blijft de komende tijd in het hoesje evenals de museumkaart. Lange fietstochten die op een terras of in een restaurant eindigen zijn niet aan de orde. Manlief moet aansterken en het rustig aan doen. 
In hun stamkroeg wordt de kruk van Ted voorlopig niet door zijn billen bezet.
De kroeg waar de spreuk achter de toog hangt;

"Aus dem Chaos sprach eine Stimme zu mir
Lächle und sei froh, es könnte schlimmer kommen
Ich lächelte und war froh und es kam schlimmer"

Een mooie spreuk, maar met “schlimmer kommen” kan het lachen je soms toch vergaan. Bij Emma en Ted duurde dat gelukkig niet zo lang. Ze besloten bij straffe tegenwind alle zeilen bij te zetten en het stuurwiel stevig in handen te nemen. Inmiddels zijn ze in rustig vaarwater, liggen goed op koers en hebben ze de grootste zorgen overboord gezet. Met dat laatste komt het leven weer in de buurt van bovenstaande titel.

dinsdag 7 november 2017

Tegenstelling

Mannelijk-Vrouwelijk
Expositie Herman Gordijn
Het niet-perfecte is perfect
Museum More Gorssel
foto ferrara

woensdag 1 november 2017

Gastblog

Gedicht Van Grietje Holthuis

Licht

Op een grijze ochtend
stond je voor mijn deur.
Je haar stak warrig
onder je pet vandaan.
Je nieuwsgierige ogen
keken me aan, onbekommerd,
alsof ik geen vreemde was.

Je was samen met je vader,
de man die alles maken kan.
Hij repareerde mijn schuur.
Wij waren zijn gezelschap.
Jij vertelde mij verhalen
over het lekkende dak
en een leeglopende autoband.

Je vader vertelde ook,
boorde, timmerde door.
De klus was snel geklaard,
wij nog lang niet uitgepraat

Ik zwaaide jullie na.
Je onbevangenheid bleef.
Verlichtte de grijze dag.