donderdag 11 januari 2018

Telecommunicatie

Het is druk in de telefoonwinkel van T-Mobile.
Twee medewerkers hebben hun handen vol aan klandizie met uiteenlopende en tijdrovende vragen. Eentje is bezig met de verkoop van een toestel en dat is niet in een paar minuten geregeld. De ander verricht de laatste administratieve handelingen in verband met een nieuwe deal die is gesloten. Ook dat vraagt nogal wat tijd.
Wetend dat ik enkel voor twee batterijtjes kom sluit ik met een lichte zucht aan in de rij, gezien de situatie rond mijn schoonzus is het van belang dat ook haar huistelefoon goed werkt. Ik mis de jongste bediende die met het verzorgen van eenvoudige zaken de rij aanzienlijk korter kan maken. 
Om mijn rug te ontlasten zoek ik een steuntje tegen een plank waarop diverse telefoontoestellen staan uitgestald.
Ik sta nu met mijn gezicht naar de winkel en geef ogen en oren de kost.

De rij wordt aanzienlijk ingekort als blijkt dat de volgende klant bestaat uit een gezin van drie personen dat naar de collega wordt gedirigeerd die bijna klaar is met haar transactie.

Voor de toonbank staat nu een echtpaar met internetproblemen. Onlangs is een nieuw toestel aangeschaft, maar toegang tot internet is niet te realiseren en nee het toestel is niet in deze winkel gekocht. Toch verleent de medewerker alle service en bekijkt aandachtig het mobieltje. De klant blijkt een abonnement bij KPN te hebben en na wat gemanipuleer op de computer komt de T-mobiler tot de ontdekking waar het mankement zit. 
‘U heeft geen abonnement voor internet.' Vanaf de rug van de klant druipt de verbazing de winkel in. ‘Hoe kan dat nou, ik heb toch een abonnement.’
‘Jawel, maar niet voor internet. Ik kan dat voor u veranderen, maar dat kost dan wel 15 euro per maand in plaats van 8.50 euro.’ Over dat bedrag wil het echtpaar nog eens nadenken, twee teleurgestelde mensen verlaten de winkel. Je vraagt je af in welke telefoonwinkel ze hun telefoon hebben gekocht en hoe daar de voorlichting is geweest.

Ondertussen sluit een jonge vrouw zich bij de rij aan. Haar blonde haar fier opgestoken, de wijdvallende jas en de hooggehakte laarzen staan haar goed. Uit haar jaszak diept ze een iPhone op en zonder enige vorm van schaamte begint ze hoorbaar voor iedereen een gesprek met haar vader.

‘Dag Pap, hoe is het met je, heb je er over nagedacht?’

‘Pap, dat vraag ik niet, ik vraag hoe het met je gaat.’

‘Pap, dat doe je nou altijd, ontwijken, geef eens antwoord.’

‘Wat kan mij Diederik schelen, het gaat nu niet om hem.’

‘Stoppen, Pap, gaat het je lukken voor 1 februari of niet, je hebt de hele maand januari om na te denken.’

‘Ik heb hier schoon genoeg van, Pap, jij denkt hiermee weg te komen door vragen niet te beantwoorden, daar schieten we niks mee op. Je moet een knoop doorhakken.’

‘Voor vandaag ben ik er weer klaar mee.’

Met een driftig gebaar klapt ze haar telefoontje dicht en kijkt nijdig naar de toonbank, waar de medewerker een minder gevoelig communicatieprobleem oplost.
Als ik aan de beurt ben zie ik nog net dat zich een jonge man bij de boze dochter voegt. Terwijl ik de winkel met een vers opgeladen telefoon verlaat, doet zij mondeling verslag van het telefoongesprek met haar vader.
Ik heb medelijden met de man die blijkbaar over een moeilijk vraagstuk een beslissing moet nemen, waarbij zijn dochter niet bepaald scheutig is met ruimhartig tonen van begrip. Er is een nadeel aan meeluisteren van dergelijke gesprekken, je hoort maar één kant van het verhaal. Wie weet hoe de vader met zijn besluiteloosheid zijn kinderen tot wanhoop drijft.
De dochter stak haar ongenoegen in elk geval niet onder stoelen of banken.
Hopelijk komen die twee in een goed gesprek onder vier ogen weer een beetje tot elkaar.

Onderweg naar het huis van mijn schoonzus houden mij twee vragen bezig.
Waar moest die vader een besluit over nemen.
En welk communicatieprobleem had de dochter, behalve schaamteloosheid, onbegrip en een halsstarrige vader, nog meer?

Eenmaal thuis schud ik andermans problemen van mij af en concentreer me op de telecommunicatie van schoonzus. Ik zet de laders van de huistelefoon op een hogere praktische plek en zo is, samen met haar mobieltje en de tablet, contact met de buitenwereld gewaarborgd.

8 opmerkingen:

  1. Het ergert me eigenlijk altijd een beetje als mensen zulke privégesprekken voeren. Ik heb een keer een relatie horen uitmaken, per telefoon in de trein. Iedereen zat ademloos mee te luisteren.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Helemaal met je eens. Maar als mensen dergelijk gedrag vertonen kan het ze blijkbaar niet schelen dat iedereen kan meelauisteren.

      Verwijderen
  2. Ferrara,

    Ik ging gisteren een dagje naar Amsterdam met de trein en kwam in de stiltecoupé te zitten. Een jongeman kreeg telefoon en vroeg of hij later terug kon bellen, omdat hij in een stiltecoupé zat. Een mevrouw ging een Engels gesproken documentaire op haar mobiel zitten beluisteren zonder oortjes. Een tweede dame kreeg telefoon en zei dat ze in de trein zat, maar de beller bleef kennelijk aandringen en er volgde alsnog een uitgebreid zakelijk gesprek.
    Ook zonder telefoon worden er ook "ongehoorde" gesprekken gevoerd. Op de terugweg deden twee jonge meiden hun relaas over uitbundige vakanties in de Spaanse uitgaansoorden met uitlatingen waar ik mij voor zou schamen.
    Het fatsoen is soms ver te zoeken!

    Groetjes,

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Inderdaad... zulke ongewenste opgevangen gesprekken kunnen je aan het denken zetten

    wij liepen gisteren in de zoo van Antwerpen en ik hoorde een 'mevrouw' (kakmadam in hoogst eigen persoon) zich luidruchtig beklagen over al die fotograferende mensen om haar heen...

    tja....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoe dan ook...voor je schoonzus is alles weer prima in orde en daar draait het uiteindelijk alleen maar om.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je hebt het allemaal weer kundig beschreven. Ik stond gewoon even naast je in die winkel. Fijn dat jullie zo goed mantelzorgen. Daar kan die dochter nog wat van leren.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi opgetekend! (en sterkte met de mantelzorg)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zoiets heb ik nog niet meegemaakt maar goed ik hoor ook alles niet haarscherp hoor .Dat heeft dus een voor en een nadeel (glimlach)

    BeantwoordenVerwijderen