maandag 1 januari 2018

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Zacht

De maan verlicht het duister.
De zon smelt ijs, verdrijft de kou.

Ik vond het bij een dier
in mijn armen in de nacht.
Ik zag het in een kind,
dat licht rondstrooide.
Het was in de omhelzing
van een vriend.

Ik was weer thuis.

En jij, hoe vind jij de weg
in het donker?
Wat maakt jou weer zacht?

3 opmerkingen:

  1. Grietje,

    Hieronder met een kleine aanpassing op een door mij eerder geschreven senryu:

    -------------------------------------

    zij zijn als de zon

    ook in donkerste schaduw

    voel ik hun warmte

    -------------------------------------

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooi gedicht .Wat mij weer zacht maakt is soms een mens ,een mens die ik niet ken , een mens die ik even ontmoet en dan zomaar een fijn gesprek mee kan hebben oprecht en eerlijk .Dan weet ik dat er mooie mensen zijn !
    Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen