dinsdag 31 januari 2017

Dorp aan zee

ruisende golven
van de leugenbank rollen
sterke verhalen

Tegenstelling

Zacht-Hard 
Middelburg
foto ferrara

zondag 29 januari 2017

Op en Rond de Deur

Gaat op het eind van de maand van de spiritualiteit op pelgrimage.
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina of:
http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

dinsdag 24 januari 2017

Een intens miezemuizen

miezemuis blues

in het hoofd van miezemuis
heerst een hinderlijke ruis
tobben, zeuren, niet tevree
het valt de miezemuis nooit mee
niets is goed of wil niet deugen
waarheid wordt al snel tot leugen
een miezemuis raakt van de leg
bij ‘t zien van beren op zijn weg
een miezemuis, het is bekend
trekt altijd aan het kortste end
tobben, zeuren, niet tevree
het valt de miezemuis nooit mee

schrijfveer van maandag 23 januari

Tegenstelling

Zwart-Wit
dutch design week 2016
Eindhoven
foto ferrara

zaterdag 21 januari 2017

Een machtig instrument

wereldwijde web
onbeperkt podium voor
het geschreven woord

dinsdag 17 januari 2017

Tegenstelling

Druk-Rustig
Deventer
foto ferrara

zondag 15 januari 2017

Op en Rond de Deur

Schone was
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

zaterdag 14 januari 2017

Hopeloos verouderd

Wanneer is iets of iemand hopeloos verouderd en wie bepaalt dat?
Als ik mijn (klein)kinderen moet geloven is mijn mobiele telefoon niet meer van deze tijd. Het is inderdaad geen modern exemplaar. Ik ben er bereikbaar mee en kan sms’jes versturen en ontvangen. Zelf vind ik het voldoende, maar de buitenwacht denkt er anders over. De kinderen en hun kroost vinden het antiek en vriendinnen vinden het jammer dat ik niet kan en wil meedoen in het WhatsApp-circuit. Eerlijk gezegd heb ik geen enkele behoefte om berichtjes en foto’s van uitjes, verjaardagen en ander soortig vermaak via de iPhone of GalaxyS8 te delen.
Liever klets ik gezellig bij, maar ja het duurt vaak wat langer voor je tot een afspraak bent gekomen.
Het moge duidelijk zijn dat ik geen twitter account heb en het account voor facebook dat ik ooit aanmaakte voor een besloten groep doet zelfs voor die groep nog amper dienst.  De rest van de leden zit ook publiekelijk op facebook dus wat moet je dan nog in die groep delen.

De elektrische fietsen zijn vier jaar oud en als ik de reclames moet geloven, fietsen we ver achter bij de nieuwste ontwikkelingen. Dat geldt ook voor de auto en de caravan. De middelen die meneer F. en mij een hoop vreugde en vrijheid bezorgen zijn niet van het nieuwste model. Ons deert het niet. Zolang we de boel goed onderhouden en alles naar tevredenheid functioneert, is er niets aan de hand. Dat we de krant tijdens vakanties digitaal kunnen lezen vind zelfs ik een fantastische uitvinding.
Thuis geef ik nog altijd de voorkeur aan de papieren uitgave.

De televisie heeft dan wel een plat scherm, maar de afmetingen zijn van dien aard dat, als we niet kijken, het geheel achter kastdeurtjes past. 
In huize F. geen kamerbreed scherm. Gelukkig lenen de wanden zich niet voor dergelijk behang dus daarover hoeven we niet na te denken. 
Lastiger wordt het als we aan vernieuwing toe zijn en de kleinere schermen blijken niet meer te koop, hebben we toch een probleem, maar voorlopig is het niet aan de orde.

Binnenkort verlopen mijn rijbewijs en paspoort. Na vijf jaar is de foto verouderd vindt de wetgever. Als je goed naar het plaatje tuurt zie je inderdaad dat ik een nieuwe bril heb aangeschaft (dat dan wel), maar verder zie je weinig verschil.
Op die kleine foto zie je een rimpel meer of minder niet, toch?
Toegegeven er zijn momenten waarop ik wel degelijk zie en ervaar dat de veroudering steeds meer intreedt.
Het past bij mijn leeftijd. Hopeloos zou ik het niet willen noemen.

dinsdag 10 januari 2017

Tegenstelling

Heel-Half
Binnendieze Den Bosch
foto ferrara

donderdag 5 januari 2017

Verloren thuisland

in de straat van mijn jeugd
is nummer zeven
met de grond gelijk gemaakt
herinneringen voor het leven
trotseren de sloophamer, de huisspin
aan het plafond die iedere avond verscheen
en dolle avonturen beleefde
stierf onder de schoen van mijn tante
een roemloze dood
op nummer zeven

in de straat van mijn jeugd
is de deur verdwenen
waartegen we een sneeuwhoop bouwden
ik hoor nog de zachte plof
en zie het verbaasde gezicht
van de man die deed alsof
hij onze voetstapjes in de sneeuw niet zag
de sportieve buurman
naast nummer zeven

in de straat van mijn jeugd
is de scheiding tussen stoep en straat
verdwenen in een woonerf
nergens een poes die op de visboer wacht
de kreet ‘nu kun je bakken en braden’,
is al lang verstomd, de bakker,
de slager, de kruidenier,
komen niet meer aan de deur
bij nummer zeven

in de straat van mijn jeugd
is niets meer van wat was
mijn dorp en ik spreken
elkaars taal niet meer
enkel mijn tongval is gebleven
restant van nummer zeven

dinsdag 3 januari 2017

Tegenstelling

Hier-Daar
 Nieuwe Waterweg
foto ferrara

zondag 1 januari 2017

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Nieuwjaarsnacht

De torenklok luidt
Het oude jaar uit
Een nieuw vangt aan
Nog een leven te gaan

De dorpskroeg warm
Geborgen in jouw arm
Vrolijk geroezemoes
Glasgerinkel in geluksroes

Een eindeloze nacht
Waarin de kou wacht
In ‘t licht van de maan
Laat de klok ons gaan.