vrijdag 1 september 2017

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Nazomer

Een donswolk in de lucht,
blote voeten in het zand.
De zee ruist een wiegelied.
Zonnestralen in september.

Stilstaan, verdergaan,
de tegenwind vergeten.
Aangespoeld geluk
verwonderd aanraken,
vast willen houden.
Huiveren, als de dood
dat het wegglipt,
als zand tussen vingers.

3 opmerkingen:

  1. Grietje,

    Een extraatje!

    -----------------------------------

    nazomermoment

    genieten in september

    zolang het nog kan

    -----------------------------------

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Grietje laat mij weten dat ik een oude versie van haar gedicht heb geplaatst. Op haar verzoek plaats ik de goede versie.

    BeantwoordenVerwijderen