zondag 30 juli 2017

Zielloze voorwerpen

stille kloostergang
wordt door opzichtig breiwerk
tot zielloos geheel


Ongelooflijk dat de leiding van de kerk Saint-Gengoult in Toul dit heeft toegestaan.
Klik op de link om te zien hoe mooi de gang is zonder ontluisterend breiwerk.

zaterdag 29 juli 2017

T-shirt met opdruk

weinig zelfrespect
met Trut in kapitalen
je boezem sieren

Naar aanleiding van een volwassen vrouw die ik vanochtend bij de supermarkt passeerde. 
Het gaat mijn begrip te boven, maar over smaak valt niet te twisten.

vrijdag 28 juli 2017

Op en Rond de Deur

Luiken in Duitsland en Frankrijk
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

dinsdag 25 juli 2017

Tegenstelling

Samen-Alleen
Musée des Beaux-Arts Dijon
foto ferrara

Graftombes van Filips de Stoute en
 Jan zonder Vrees en zijn echtgenote Margaretha van Beieren
http://www.kunsttrip.nl/steden/dijon/Beaux-Arts.htm
https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_zonder_Vrees_(hertog)

donderdag 20 juli 2017

Gepimpel

‘Goedemorgen, ik ben Heinz uit München. Nadat het gerstenat tijdens het bierfeest rijkelijk had gevloeid ben ik in een reclametasje voor Bokbier naar Nederland vervoerd.
Ik ben een bierpul met deksel en van steen gemaakt, waarmee ik in deze kast enigszins uit de toon val. Zo te zien zijn jullie allemaal van glas, dat heeft meer uitstraling. Ik neem wel een onopvallend plaatsje achter in de kast.’

‘Ah, je komt uit Duitsland. Mijn naam is Heidi, ik deed in Oostenrijk dienst als schnappsglas en reisde mee naar Holland in een stinkende skischoen. 
Geen prettige reis na alle plezier die ik tijdens de après-ski heb gebracht. 
Fijn dat wij elkaar kunnen verstaan. Herzlich wilkommen.’

‘Bonjour, aangenaam. Madeleine is mijn naam, wijnglas uit de Sancerre. 
De Sauvignon blanc uit die streek is wereldberoemd.
Vanaf een zonovergoten terras ben ik, gewikkeld in een servet vuil en wel, meegesleurd in een ordinaire rugzak om in een verzameling te eindigen. 
Ik mis de Franse zon en sta hier, dof van het stof, bepaald niet voor mijn plezier. Hoe dan ook. Bienvenu.’

‘Oh Hello.  Rodney, in mijn vorig leven was ik pint glass in een Londense pub tot de verzamelaar mij als collector’s item in zijn rolkoffertje propte. De herrie van de wieltjes heeft lang nagegalmd in mijn wijde glaswerk. 
Blij je te zien, met jou erbij wordt het verblijf hier een stuk aangenamer.
Wij zijn van het eenvoudige soort en houden van hetzelfde drankje. Welcome.’

‘Ho even en ik dan? Ik mag dan als Vaasje niet zo omvangrijk zijn, maar ik kom wel uit het assortiment van de Olympische Spelen. Ik heb dienst gedaan in het Holland Heineken Huis, daar staan alleen glazen van eigen merk op de tap. Verhalen over die sportieve omgeving kan ik hier niet kwijt. Jaloezie is het glaswerk in deze kast niet vreemd.’

‘Oh dear, mister Freddy himself, altijd in voor een relletje. Doet alsof hij bevriend is met de Prins van Oranje.’

‘Prins? De Man is inmiddels Koning van ons land, mag ik daar als, eenvoudig gebleven, bierglas trots op zijn?’

‘Ach wat maakt het uit. Uiteindelijk zijn we allemaal gelijk en dienden hetzelfde doel. Pimpelen en gezelligheid bieden. Dat vreugdevolle bestaan is voorgoed voorbij. Wen er maar aan.
Jullie, als bierglazen, zullen het frisse spoelwater niet meer van je af laten glijden om schoon op de tapkast te worden bijgezet. 
Alle kans dat de frêle Madeleine maar wat graag wordt opgewreven door een zachte glazendoek, terwijl mollige Heidi naar een warm sopje verlangt.
Zelf zal ik nooit meer hoog op een dienblad staan met uitzicht op de inhoud van een dirndl en een hossende menigte in de biertent.
In plaats van, ons glazen te heffen, ondergaan we hetzelfde lot en zijn tot pronkstukken verheven.
De man die ons heeft achterover gedrukt zal ons vast bij gelegenheid tevoorschijn halen om spannende anekdotes te vertellen. Wij alleen kennen daar het waarheidsgehalte van.
Nou proost, laten we er het beste van maken en die verzamelaar zijn glorie gunnen.’

woensdag 19 juli 2017

Op en Rond de Deur

Brocantemarkt in Neuf-Brisach
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina

dinsdag 18 juli 2017

Tegenstelling

Druk-Kalm
Saarburg
foto ferrara

woensdag 12 juli 2017

Door anderen uitgestippelde wegen

Soms gaat het helemaal mis op de wegen die door anderen in kaart zijn gebracht. 
Meestal ligt het niet aan die anderen, maar aan je eigen oriëntatie of eigenwijsheid.
Tijdens de vakantie in Frankrijk hebben we voor een paar dagen ons bivak opgeslagen op de camping in Liverdun. De camping ligt pal naast de Moezel en het blijkt een prachtig fietsgebied te zijn. Het schilderachtige plaatsje zelf torent hoog boven de rivier uit, maar op gebied van boodschappen heeft het niets te bieden.
Voor de dagelijkse kost zijn we aangewezen op de supermarkten in het nabij gelegen dorp Frouard, waar achteraf gezien, de hele regio met de auto boodschappen doet.
De afstand is, voor de vakantieganger met een kleine voorraad, per fiets goed te overbruggen.

Op een bloedhete middag kiezen we, uit twee mogelijkheden, de verkeerde weg. 
We denken langs de rivier te kunnen fietsen, maar belanden in behoorlijk heuvelachtig gebied waar in geen velden of wegen een winkel te bespeuren is. Zelfs niet in het dorp dat we uiteindelijk binnenrijden. Meneer F. raadpleegt zijn telefoon met navigatie en krijgt het advies de rivier over te steken en waarachtig het ding heeft gelijk. De eerste supermarkt die aan ons oog verschijnt is een Lidl. We zijn gered. Opgewekt laden we de fietstassen vol leeftocht en begeven ons op weg naar het aangelegde fietspad (het is er dus toch) om naar de camping terug te keren.
Eerst moet in het dorp nog een colletje weggefietst worden dat, zelfs met de E-bike in de sportstand, om flinke inspanning vraagt. Op het hoogste punt aangekomen doen we weer iets fout. In plaats van door te rijden slaan we rechtsaf en suizen met flinke vaart de helling af die, tot onze schrik, eindigt op een karrespoor buiten het dorp.
Wat nu? De klim terug zien we met die zware tassen niet zitten en dus besluiten we de gok te wagen en de hobbelige weg te volgen. 
Volgens de opnieuw geraadpleegde telefoon moeten de rivier en de spoorlijn aan onze rechter hand blijven om Liverdun te bereiken. Behalve teruggaan is er geen andere mogelijkheid want links groeit manshoog, dicht struikgewas. Het met puin vol gestorte pad blijkt een aanslag op de fietsbanden. 
Wat het, onder de blakerende zon, voor het fysiek en humeur betekent moge duidelijk zijn. Terwijl het zweet zich aan alle kanten een uitweg zoekt, daalt mijn stemming ver onder nul. Zoals gewoonlijk laat meneer F. zich niet uit het veld slaan en blijft de moed erin houden. Met veel zigzaggen en stukjes lopen naast de fietsen lukt het de meeste puinbrokken te ontwijken. 
Zodoende voorkomen we dat we boel aan flarden rijden.

Aan het eind van de tocht wacht de verrassing van de dag. Even afstappen voor een hek en een verbodsbord, we zijn ook nog eens op verboden terrein, en daar ligt het glad geasfalteerde fietspad richting Liverdun uitgerold. Verderop lonkt de brug die we bij aanvang van deze survivaltocht links lieten liggen. Bekaf maken we er nu gebruik van en fietsen naar de camping, waar het koele water van het zwembad wacht.
Volgende keer nemen we de uitgestippelde weg naar de supermarkt.


Liverdun
foto vanaf de camping gemaakt

dinsdag 11 juli 2017

Tegenstelling

Warm-Koel
Dijon
foto ferrara

maandag 10 juli 2017

Op en Rond de Deur

Een fietstochtje langs het Canal de Bourgogne. Er naast stroomt de Ouche, maar die was in verband met dicht struikgewas niet te fotograferen.
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

vrijdag 7 juli 2017

Leven als God in Frankrijk


Waar deze uitdrukking precies vandaan komt is niet duidelijk. Hij staat voor een gemakkelijk onbezorgd leven. Wikipedia zegt dat de Fransen zelf het gezegde niet kennen. Hoe dan ook wij genoten zes weken van alle goeds dat Frankrijk, in dit geval de Elzas en een stukje Bourgondië, heeft te bieden. Bijgaande foto zegt genoeg.
Wil je het mooier hebben, je eigen tweepersoons terrasje voor de caravan, zicht over de rivier, een glaasje witte wijn en zo te zien aan de lege bordjes waren het stokbrood en de kaas helemaal op.
Naast dit soort rustpunten fietsten we langs kanalen en wijngaarden en snoven de nodige cultuur. De stad Dijon heeft ons hart gestolen, we bleven er een hele week plakken. Je kunt er prima fietsen, flaneren, op het terras zitten en prachtige musea bezoeken. Een aanrader.

Inmiddels neemt het leven weer zijn normale loop.
Koelkast en vriezer zijn gevuld.
De caravan is schoon en voor een aantal weken op stal gezet.
Het voor en achtertuintje zijn onkruidvrij en alle was is gestreken.
Kortom we zijn weer thuis. Ook fijn!
In Op en Rond de Deur zal ik komende tijd wat foto’s plaatsen van deze vakantie.