vrijdag 17 juni 2016

Een vreemde muizikant

Op trektocht door Zweden belanden meneer F. en ik in Mariestad. De stad ligt aan het Vänermeer en staat die dag bol van rock en roll. Oldtimers rijden af en aan. Elvis look a likes, vrouwen met petticoats onder hun jurken, grote zonnebrillen op de neus. Het trekt allemaal voorbij. Het lijkt of we in Peyton Place lopen. Elk moment verwacht ik dokter Rossi tegen het lijf te lopen, maar die look a like blijkt niet van stal gehaald.
We gaan op zoek naar rustiger vertier en sluiten de deur van de Dom van Mariestad achter ons. In een weldadige rust bekijken we het
interieur, hier geen schetterende muziek en opzichtige kleding.
De preekstoel die uit hout is gesneden en in blauwe kleuren en goud is uitgevoerd trekt samen met het orgel de meeste aandacht. Het orgel werd in 1860 gebouwd en het pijpmateriaal en de orgelkas zijn nog aanwezig. In 2011 werd het instrument gerenoveerd en gemoderniseerd. Over registers, klavieren en pedalen zal ik niet uitweiden want ik heb van orgels absoluut geen verstand, dat geldt overigens voor elk muziekinstrument. Ik kan geen noot lezen, laat staan dat ik een instrument bespeel. Neemt niet weg dat ik wel graag naar muziek luister. 

Stiekem hoop ik dat de organist van deze Dom nog even moet oefenen voor de dienst van zondag, zodat we zittend in een kerkbank van zijn muziek kunnen genieten. 
Helaas blijft het stil in de kerk tot we in een bepaalde hoek een zacht orgelspel horen. 
We begrijpen er niets van want op het grote orgel na, is er in de kerk geen instrument te vinden. En dan zien we hem zitten hoog in een vensterbank, een grijze muis achter een piepklein orgel. Vol overgave bespeelt hij zijn instrumentje. De foto is het bewijs.


Zweden-Mariestad
foto ferrara

WE-300 Schrijf een fictief stuk in 300 woorden over het woord musiceren zonder het woord te gebruiken. Voor meer info: https://platoonline.wordpress.com/

woensdag 8 juni 2016

Tegenstelling

Half-Heel
Koninklijk Paleis Stockholm
wisseling van de wacht
foto ferrara