woensdag 31 juli 2013

Tegenstelling

Vruchtbaar-Onvruchtbaar
Ooievaarsnest in Blokzijl
foto ferrara

Sieraden

Sieraden, ik ben er dol op. Ze hoeven niet duur te zijn of veel bling bling te hebben.
Ze moeten wel iets toevoegen aan uiterlijk of kleding. Op elkaar afgestemd is het mooist.
Je zult mij niet vaak zonder oorknoppen zien, liefst daarbij een passende speld op de revers van mijn jasje of blouse. Zo heb ik in de loop der jaren een en ander bij elkaar verzameld, geërfd en zelf gemaakt van mooie knopen. Sommige daarvan zijn op rommelmarkten gevonden.
Ooit kocht ik een ladenkistje en daarin zijn al mijn sieraden soort bij soort of in combinaties te vinden. Hieronder een klein deel van de opsmuk.


dinsdag 30 juli 2013

Een meubelstuk in de familie

Toen ik op kamers ging wonen kreeg ik de rookstoel van Opa mee.
Als die rookstoel had kunnen vertellen…

Dan zou hij verhalen over mijn Opa, die genietend van zijn sigaar, tevreden zijn voortuin bekeek.
Trots op de uitbundig bloeiende azalea waar menig voorbijganger naar wees.
De stoel zou vertellen over de zaken die Opa dreef op de beurzen van Rotterdam en Brussel. Plaatsen die hij regelmatig aandeed en waarvan hij steevast terugkwam met de De Lach in de binnenzak van zijn overjas en voor zijn kleinkinderen een plak Belgische Chocolade.
Of de rookstoel zou vertellen van die keer dat ik met de schaatsen nog aan mijn voeten van het ijs kwam. Met mijn bijna bevroren vingers wist Opa wel raad. Stromend kraanwater en daarna zijn enorme handen en warme oksels die mijn koude vingers weer opwarmden. Tranen met tuiten huilde ik van de pijn, maar het hielp wel.
De stoel zou vertellen van Opa die bij een klein krasje op zijn auto heel boos kon worden.
Maar toen zijn zonen de Opel in een slip aan gort hadden gereden en er gebroederlijk zonder kleerscheuren waren uitgekropen, zei Opa dat overleven het belangrijkste was.
Hij schafte zich prompt een Mercedes aan waarin hijzelf niet achter het stuur zat omdat hij geen rijbewijs had. Zijn zonen waren zijn chauffeurs als hij niet per trein reisde.
De rookstoel zou verhalen over het feit dat het zijn kleinkinderen aan niets ontbrak omdat hij de geldzorgen van zijn oudste dochter grootmoedig op zich nam.
De rookstoel die Opa een veilige haven bood tijdens de zorgen en het verdriet die hij had toen Oma, zijn steun en toeverlaat, ernstig ziek werd en na een heftig ziekbed overleed.
De stoel wist waarschijnlijk van de hartklachten die Opa had en waar hij nooit iets over zei.
Op een dag bleef de stoel leeg omdat Opa niet meer wakker werd uit zijn slaap.
Die rookstoel zou vertellen dat hij zijn bezetter, in zijn dreidelig pak met eeuwige sigaar, miste.

vrijdag 26 juli 2013

Tegenstelling

Laagpolig-Hoogpolig
dit keer een foto van internet



maandag 22 juli 2013

Zomer

Van mij mogen de temperaturen
Nog wel een weekje langer duren
Bescherm uw hoofd met pet of hoed
Smeer factor 30 op uw toet
Neem zittend in of uit de zon
Naast water ook nog wat bouillon
Dan kunt u zonder veel problemen 
De zomer heerlijk tot u nemen

zaterdag 20 juli 2013

Op en Rond de Deur

Op en rond de kerkdeur
klik voor het blog op de deurklink
rechts op de pagina

vrijdag 19 juli 2013

Tegenstelling

Vrij-Bezet
De een zijn vrijheid is de ander zijn werk
Balk-Friesland



woensdag 17 juli 2013

De leraar

In de zomer van 1961 verlaat ik de lagere school en na de vakantie begint het grote leven op de U.L.O.
Verplichte aanschaf voor dit onderwijs; een Rijam agenda, andere merken bestaan er niet volgens mij, een vulpen, benodigdheden voor de het vak meetkunde te weten een passer, gradenboog en een tekendriehoek. Voor aardrijkskunde een Bosatlas. Alle genoemde attributen koop je bij de plaatselijke boekhandel.
De rest van de boeken leen je van school en ze dienen te worden gekaft met donkerbruin papier eveneens te koop bij voornoemde boekhandel.
Onze klassenleraar is in mijn ogen een autoriteit, maar dat beeld zal niet lang bestaan.
Klas 1a is een “roerige” klas en voor hem een ramp. Hij blijkt geen ster in orde houden. 
Wij nieuwkomers hebben daar geen idee van, maar de zittenblijvers des te meer en zij maken de man het leven behoorlijk zuur. Ik herinner me een jongen als één van de gangmakers. 
Ik heb diep ontzag voor hem, hij is ouder, kent het klappen van de zweep en weet haarfijn de ongelukkige leraar op zijn zwakke plek te pakken. Het schaamrood kan me nog op de kaken komen als ik terugdenk aan de wanhoop die dat teweeg brengt. Na het eerste schooljaar zien we de leraar niet terug. Geen idee wat er van de man geworden is.

dinsdag 16 juli 2013

Fietsen op Wieringen


Het voormalige eiland Wieringen in de kop van Noord-Holland leent zich uitstekend voor een fietstocht.
Het landschap varieert van bossen, weilanden, smalle wegen met aan weerszijden hoge meidoorn tot een strakke dijk met schitterend uitzicht over het Wad.  
Aan schapen, koeien, weide en wadvogels geen gebrek.
In de kleine knusse dorpen vind je terrasjes, maar er zijn overal langs de fietspaden ook mogelijkheden tot rusten en zo je wilt picknicken.
Bij de boerderijen en vakantiehuizen liggen prachtige tuinen met onder andere stokrozen in allerlei kleuren. Tafeltjes, met groente en fruit uit eigen tuin om aan te schaffen, staan uitnodigend aan de kant van de weg. Een enkeling zet er ook wat huisraad bij.
Onderweg leer je aan de hand van informatieborden over de indeling van het landschap hoe en waarom het is ontstaan, over de hernieuwde aanleg van tuinwallen om de schapen tegen weer en wind te beschermen, welke vogels je kunt zien en dat de Zwarte Stern deze plek gebruikt op doorreis naar het Zuiden. Zelfs de Vikingen hebben ooit voet aan wal gezet op het eiland.
In de haven van Den Oever vind je de bedrijvigheid van visserij en pleziervaart. Er zwom vandaag een zeehond in die haven. Voor ons de kers op de taart van deze heerlijke dag.

maandag 15 juli 2013

Racen in de polder

Fantastisch weer om te fietsen.
We waren niet de enigen vandaag. Vooral leeftijdgenoten op elektrische fietsen die van het mooie weer genoten. Maar waarom toch de sportstand en de hoogste versnelling beste mensen, waar is dat voor nodig. Op eco en een tandje minder kom je er ook en zie je nog wat van de omgeving.
Een klikje meer om een helling te nemen en daarna terug naar standje relax.
Veel E-bikers kennen dat standje blijkbaar niet of ze willen op volle snelheid van A naar B, doodzonde.
Echtgenoot en ik laten ons op onze E-bikes regelmatig inhalen door lotgenoten op volle kracht vooruit.
Zielig? Welnee, wij fietsen voor ons lol en sinds kort voor het gemak met ondersteuning en dat bevalt uitstekend. Pas als het moet, gaan alle remmen los.

vrijdag 12 juli 2013

Tegenstelling


Goud-Zilver
Gevelsteen in Amsterdam
foto huisarchief


woensdag 10 juli 2013

Vooroordeel

Bij de bushalte wacht een echtpaar op leeftijd.
Hij bestudeert de kaart die in het wachthokje hangt.
Zij loopt nerveus heen en weer en constateert, staande op de hoek van de straat, dat de bus in aantocht is.
Terwijl ik het gebeuren in ogenschouw neem kom ik tot de conclusie dat dit stel niet gewend is met de bus te reizen. Bij het instappen, wordt dat bewaarheid en het blijkt al snel dat ze ook de stad niet kennen. Als het gehannes met de Ov-kaart tot een goed einde is gebracht vraagt de man waar de Grote Kerk is. De buschauffeur, die inmiddels zijn bus weer in beweging heeft gezet, geeft als antwoord dat hij daar niet stopt want de kerk bevindt zich in hartje van de stad en deze bus gaat rechtstreeks naar het station. Paniek slaat toe. Gelukkig zit in deze bus ook het duo uit onze wijk dat de stad op zijn duimpje kent want je ziet ze daar regelmatig samen scharrelen met hun onafscheidelijke hondjes. Ik heb ze ooit Jansen en Jansen gedoopt.

Meneer Jansen legt hulpvaardig uit waar het ontredderde echtpaar maar het beste kan uitstappen om bij de Grote Kerk te komen. Mevrouw Jansen echter is het met haar man niet eens en noemt een andere halte.
Het helpt niet echt want de locaties zeggen deze mensen niets.
Op dat moment besluit ik me er mee te bemoeien en nodig de man uit naast me te komen zitten en ik beloof hem voor de juiste halte op de stopknop te drukken. Opgelucht kijkt hij naar zijn vrouw die halverwege bij de uitgang een plekje heeft gezocht. Als we de halte naderen wijs ik hem op de Grote Kerk die je vanaf daar goed kunt zien en de weg er naar toe wijst zich vanzelf.
‘Vergeet niet uit te checken’, roept mevrouw Jansen nog, hetgeen een goed advies blijkt te zijn.
Als de bus verder rijdt valt ons een uitbundig zwaaien ten deel.
De buschauffeur vertrekt bij dit alles geen spier en doet stug zijn werk, een bus besturen.

‘Daar snap ik nou niks van’, zegt meneer Jansen. ‘Ik kijk altijd vooraf op de computer en verdwaal nooit als ik naar een vreemde stad ga.’
‘Misschien hebben deze mensen geen computer’, opper ik voorzichtig.

’Tuurlijk wel iedereen heeft tegenwoordig een computer, wij toch ook.’
’Volgens mij waren ze niet helemaal goed bij hun hoofd. Gewoon waren ze in elk geval niet’ vindt mevrouw Jansen. Tegen zoveel logica valt niets meer in te brengen.

Als ik uitstap bij het station roept ze me na.’Vergeet niet uit te checken, een boete is zonde van je geld.’

zondag 7 juli 2013

Kruispunt

Op het eind van hun huwelijk stonden ze samen op het kruispunt.
‘Hier scheiden zich onze wegen’, zei hij en sloeg links af.
Daar stond ze moederziel alleen. Wat te doen? Hem achterna gaan was geen optie. 
De weg terug was afgesloten. Rechtsaf zou kunnen, maar ze had geen idee wat haar daar te wachten stond. Ze zou lang kunnen zoeken naar de gulden middenweg, maar die vind je doorgaans niet op een kruispunt. Ze rechtte haar rug en besloot tot de weg die voor haar lag. Wat ze daar van moest verwachten was eveneens duister. Ze zette flink de pas er in, liet alle beslommeringen achter zich en kwam halverwege tot de ontdekking dat het de goede weg was. 

zaterdag 6 juli 2013

Idealen

Een ideale zomerdag vandaag.
Eindelijk! Ik zit buiten en geniet.

vrijdag 5 juli 2013

Op en Rond de Deur

was in Luik
klik voor het blog
op de deurklink rechts op de pagina

Dansen

‘Zoenen jullie wel eens?’ vraagt kleinzoon.
‘Ja’, zeg ik. ‘Wil je het zien?’
Zijn Opa en ik geven met plezier een levensechte demonstratie.
‘Getver, ze doen het echt’, gruwt kleinzoon tegen zijn zus, die verbaasd zit toe te kijken.
Het joch is blijkbaar op de nieuwsgierige toer want de volgende vraag dient zich aan.
‘Kunnen jullie ook dansen?’

‘Ja we hebben zelfs twee diploma’s en speldjes’, zegt echtgenoot. Ze geloven het niet.
We zijn in hun ogen duidelijk te oud voor dergelijk frivoliteiten. Ik diep, na lang zoeken, de trofeeën ergens onder uit een la.
Tegen zoveel bewijsmateriaal is maar één ding in te brengen. ‘Zien’, zegt kleinzoon.
Het tweetal nestelt zich samen in een stoel en gaat er eens goed voor zitten.
We zoeken een geschikte cd en persen er met enige moeite, na jaren stilstand, een foxtrotje uit.

Ons nageslacht is overtuigd van ons kunnen en komt tot de conclusie dat dansen leuker is dan zoenen.

Tegenstelling

Rechts-Links
IJlst-Friesland
snijraam
foto ferrara



donderdag 4 juli 2013

Bevolkingsonderzoek

‘Ha’, zegt de buurvrouw van 19, ‘Straatfeest in de bus.’
Inderdaad is het “oudere” vrouwelijk deel van onze straat sterk vertegenwoordigd.
Alle vrouwen boven de 50 in ons postcodegebied zijn na twee jaar weer aan de beurt voor een mammografie.
Ik fiets samen met de buurvrouw van 3 naar de locatie waar de bus staat opgesteld.
Sommigen lotgenoten komen we op straat tegen, die zijn al geweest. Anderen zitten er nog of zijn binnen voor de foto.  
Voor het eerst in al die jaren, ik ben hier nu voor de zevende keer, tref ik een jonge man.
Hij verricht zijn werkzaamheden behoedzaam en doet zijn uiterste best alles goed uit te leggen.
Hij praat alsof hij weet hoe het voelt. Ik prijs mezelf gelukkig dat het altijd weer meevalt. 
Ik neem de waarschuwingen over gevoeligheid ter harte, maar heb uiteindelijk geen last van de handelingen die verricht worden.
Van mijn buurvrouwen hoor ik dat ze andere ervaringen hebben.
Dat varieert van gevoelig tot heel pijnlijk, blijkbaar beleeft iedereen dat op verschillende wijze.
Over twee weken valt de envelop met daarin de uitslag op de mat.

Nu maar hopen dat we er allemaal schoon doorheen rollen.