maandag 27 augustus 2012

Ik vlieg er nog even uit.

Tot later
foto ferrara

zondag 26 augustus 2012

Tweedracht

In het cursuslokaal zit het hechte team van afdeling Wilgenroos bij elkaar in afwachting van de cursusleider. Ze zijn vanmorgen met z’n allen in de trein gestapt voor een dagje teambuilding omdat de baas dat nodig vindt. Het team vindt het geldsmijterij want als er nou één afdeling in het verpleeghuis goed loopt is het de afdeling Wilgenroos. De collega’s van Eikenblad hadden hier moeten zitten, die lui gunnen elkaar het licht in de ogen niet.

De deur zwaait open en er stapt een vlotte dame binnen.
‘Goedemorgen allemaal, ik ben In Trigant cursusleider bij het adviesbureau “Verdeel en Heers” en ik ga jullie vandaag begeleiden.’
Na het voorstelrondje komt Truus, de vaste woordvoerder, meteen in actie en vraagt waarom uitgerekend haar team hier vandaag zit. Zij licht toe dat er op Wilgenroos een goede sfeer heerst, dat er goed naar elkaar wordt geluisterd en niemand te beroerd is dienst voor elkaar te draaien als dat nodig is. De cliënten zijn tevreden over de gang van zaken, dus waarom bouwen aan een team dat eendracht uitstraalt. Zo dat is eruit en de toon meteen gezet.

‘Dat is nou net het probleem’, zegt In.  ‘Eendracht maakt macht en daar is jullie baas het niet mee eens.’
‘U bent dus ingehuurd om tweedracht te zaaien, ik denk niet dat wij daaraan meewerken.’
‘Kijk, dat begint goed, je geeft meteen het voorbeeld, de rijen zijn bij jullie zo gesloten dat een ander geen kans krijgt binnen jullie team. Jij, Truus stelt je meteen defensief op, ik vraag me af wat de anderen daarvan vinden. Ben jij gekozen als woordvoerder of denkt iedereen, laten we tegen Truus maar niet ingaan?’
Even is het doodstil in het lokaal, maar dan komt Brenda in het geweer en verdedigt Truus met verve.
In pareert dit door te zeggen: ‘Je lijkt wel bang voor Truus, zoals jij het voor haar opneemt.’ Dat laat Merel niet op zich zitten en verklaart dat geen enkel teamlid bang is voor wie dan ook.
Samen staan ze sterk en dat is al jaren zo. Daar kan het bureau “Verdeel en Heers” nog wat van leren.
‘Oh, je wilt de rollen omdraaien, ik denk niet dat jullie baas daarvan gediend is. Hoe dan ook we gaan vandaag aan teambuilding doen, of jullie dat nou leuk vinden of niet. Ik stel voor dat we de vraag:
‘Wie zie je als je leider, in groepjes gaan beantwoorden.’
‘We hebben een goede teamleider daarover hoeven we niet te discussiëren, jammer dat ze vandaag niet mag meedoen.’ zegt Carla.
‘Nee, over dergelijk leiderschap gaat het niet, het gaat om bijvoorbeeld zo’n Haantje de Voorste als Truus. Je moet je dat niet persoonlijk aantrekken, het is als voorbeeld bedoeld.’
Maar Truus trekt zich dat wel aan en besluit de rest van de dag te zwijgen. Gedrag dat In goed uitkomt want zo kan ze Truus als voorbeeld blijven stellen en het team van Wilgenroos met andere ogen naar haar laten kijken. De opdrachtgever kan tevreden zijn, aan het eind van de dag zal de leidersrol van dit teamlid tot het minimum teruggebracht zijn. De tweedracht is gezaaid.

In de trein naar huis zitten de cursisten wat stilletjes bij elkaar tot Carla haar ongenoegen over die cursusdag uitspreekt en het gedrag van In Trigant aan de kaak stelt. Iedereen is het met elkaar eens dat ze Truus onheus heeft behandeld. Solidariteit viert hoogtij.

‘Never change a winning team, we gaan morgen op de oude voet voort’, zegt Truus en neemt daarmee ongevraagd het voortouw.

zaterdag 25 augustus 2012

Schoon schip maken

schoon schip maken in de 
jachthaven van Athene
foto ferara
                                       

donderdag 23 augustus 2012

Schuldgevoel

breng dat bezoekje
en je schuldgevoel verdwijnt
als sneeuw voor de zon

zondag 19 augustus 2012

vrijdag 17 augustus 2012

De Wereld

De dag dat Klaas wordt ontslagen bij het bouwbedrijf, waar hij een wereldbaan heeft, stort zijn wereld in.
Hij ontdekt dat het een wereld van verschil maakt, of je wel of niet werkt en dat de wereld op een sombere bouwvakker niet zit te wachten.
Klaas besluit zijn tijd nuttig te gebruiken en werkt dagelijks in de sportschool intensief aan zijn conditie.
Tussen de sportbedrijven door bezoekt hij het UWV en solliciteert zich suf.  
Waar Klaas, tot voor kort vermoeid thuis kwam, wordt hij nu met de dag fitter.
‘s Avonds kruipt hij topfit achter de computer en surft de hele wereld over.
Zo belandt Klaas in het Blogcircuit. Er gaat een wereld voor hem open.
Hij maakt een account aan en wordt volger bij diverse Bloggers. Het duurt niet lang of Klaas heeft een eigen blog waarop hij probeert of hij enig schrijftalent heeft. Hij vindt de wereld aan mogelijkheden om dat uit te testen en stort zich vol overgave op schrijfveren en opdrachten een bepaald woord niet te gebruiken. Klaas geniet vooral van de reacties die hij krijgt en zo vergroot hij gestaag zijn wereld.

Op een dag doet Klaas mee aan een schrijfwedstrijd en wat hij nooit heeft verwacht, hij wint.
Even staat zijn wereld op de kop en voelt hij zich een echte schrijver. Klaas’ vrouw Brigit, met haar nuchtere kijk op de wereld, zet hem echter als snel met beide benen op de grond, want wat is nou één wedstrijd winnen. Zij vindt dat je als echte schrijver constante kwaliteit moet bieden.
Dat laat Klaas zich geen twee keer zeggen.
Geleidelijk aan worden zijn bezoeken aan de sportschool minder en brengt hij steeds meer uren achter de computer door. Hij zal Brigit eens wat laten zien.
Klaas werkt aan een boek. De titel heeft hij al: “De wondere wereld van een Blogger.”
De reacties die hij krijgt zijn zo positief dat hij besluit zijn boek in eigen beheer uit te geven.
Menig Blogger ging hem daarin voor dus waarom zou hij dat ook niet proberen.
Hij ziet zijn boek al op een stapeltje bij de Readshop in de buurt liggen. Binnenkort heeft hij het UWV niet meer nodig.
Klaas geniet, hij kan de wereld weer aan. Als het boek goed verkoopt kan hij straks de wereld aan spullen kopen en misschien, samen met Brigit, op wereldreis gaan om daar dan weer een boek over te schrijven. Brigit ziet het aan en schudt haar wijze hoofd. Voorlopig staan die twee dozen behoorlijk in de weg.

Klaas zijn wereld kan niet meer stuk. Hij werkt aan een vervolg.

donderdag 16 augustus 2012

Zeg ja tegen je angst

ga vandaag nog je
angst te lijf om je morgen
beter te voelen

woensdag 8 augustus 2012

Olympische Spelen



Kleinzoon van 11 jaar is met zijn vader naar de voetbalwedstrijd Mexico-Japan in Londen geweest.
Ze hebben besloten voor Mexico te zijn. Het is dus extra fijn dat dit land de wedstrijd wint.
Enthousiast arriveren ze op Schiphol waar we kleinzoon oppikken voor een paar dagen logeren.
Zijn vader reist naar huis, werk roept.
Bij Starbucks bestel ik drie soorten koffie en kleinzoon plaatst in het Engels zijn frisdrankbestelling.
De Starbucksjongeman vraagt of ik op vakantie ga en ik zeg hem dat ik kleinzoon net heb afgehaald. Het gesprek verplaatst zich onmiddellijk naar hem en trots vertelt hij van zijn gang naar de  Olympische Spelen. “Ik ben jaloers op je.” zegt de koffieschenker.
“Nu ga ik nog bij haar logeren”, zegt kleinzoon, terwijl hij op mij wijst. De Starbucker grijnst breed naar mij, van jaloezie is nu geen sprake meer.

Onderweg in de auto, met de Mexicaanse vlag om zijn schouders, vertelt hij honderduit over Londen. De rondvaart over de Thames, de Towerbridge en het slechte ontbijt in het hotel.
Het lege stadion waar hij en zijn vader als eersten binnenkomen en hoe het volstroomt met publiek. De wedstrijd is uitverkocht.

Thuis is het joch al snel verdiept in Asterix en Obelix. Hij gaat dit jaar naar het Gymnasium en denkt volgend jaar wel voldoende Latijn te kennen om de strip ook op dat gebied te begrijpen.
Nadat hij zijn eigen pannenkoeken heeft gebakken en verorberd, leert hij zijn grootouders snel even het kaartspelletje Pascal. Na drie rondes stelt hij voor ons een ander spelletje te leren. Ik steek daar een stokje voor, allang blij dat ik met Pascal uit de voeten kan. In de vijfde ronde stort het kind in, moe van alle indrukken en de vliegreis besluit hij naar bed te gaan en dan komt de opmerking van de dag.
De “grote” knul vraagt of Opa hem nog wel voorleest. Zijn keus valt op het Slaapboek van dr. Seuss. 

dinsdag 7 augustus 2012

De Strijd

Vanmorgen het normale ritueel van opstaan, douchen enzovoorts.
Als laatste de schoenen aan de voeten, tot zover niets bijzonders.
Ik kom tot staan en daar is zomaar vanuit het niets, lage rugpijn.
Niet met een pijnscheut, niet vanwege een onverwachte beweging, nee het zakt erin en het blijft de rest van de dag prominent aanwezig.
Ik bind de strijd aan. Blijven bewegen is het beste. De wasmachine vullen en later de was aan de lijn buiten. Dat betekent traplopen en dus bewegen. De wasmand zet ik hoog op de vuilnisbak want bukken bevalt me niet. Bij het vastzetten van de wasknijpers doe ik extra strekoefeningen. Je weet nooit waar dat goed voor is. Achter de computer hou ik het niet lang vol.  Een rondje postbus en glasbak, bewegen zal ik.
De was droogt snel, de strijkplank zet ik in de hoogste stand en terwijl ik de strijkbout hanteer strek ik de rugspieren nog weer eens extra. Echt helpen doet het niet.
Ik neem een paracetomol en als ik dit stukje heb geplaatst, ga ik een straatje om.

zondag 5 augustus 2012

Adempauze

van adempauze
naar eeuwigheid is enkel
slechts een ademtocht

zaterdag 4 augustus 2012

Tegenstellingen

De schrijfveer van vandaag “Tegenstellingen”
Het eerste wat je denkt is zwart-wit. Afgezaagd en voor de hand liggend.
Ik besloot, ook deze schrijfveer niet uit te werken. Soms heb je van die dagen dat het niet wil lukken.
Voor mijn blog OP en Rond de Deur ben ik bezig vakantiefoto’s na te kijken en ja toen kwam ik ze tegen deze dames in zwart/wit, meelopend in een processie in Genua.
Blijkbaar moest het zo zijn.

foto ferrara