dinsdag 31 januari 2012

Zwerver

‘Je had het gisteravond goed georganiseerd, Mineke. De schriftlezing, de psalmen en de andere liederen die we hebben gezongen, het was allemaal mooi bij elkaar gezocht.’

‘Ik heb er ook veel werk aan gehad en het van tevoren met Joke doorgenomen.
Zij moest het wel goed vinden natuurlijk, als dominee en gast, op een avond van de vereniging.’

‘Complimenten hoor het is prima gelukt, echt een avond die ons heeft verrijkt.
Een leuke vrouw, Joke, daar hebben we in de gemeente een goede dominee aan.
Ik vond haar ook zo geweldig in de preek, de zondag na het CDA-congres.
Want zeg nou zelf, zo gemakkelijk is het allemaal niet tegenwoordig. Je weet toch niet meer wat je ervan moet denken. In Den Haag zijn ze de weg behoorlijk kwijt. Neem nou zo’n Henk Bleker, beetje in zwembroek pronken met je nieuwe liefde, dat past toch niet bij het CDA.
Het lijkt wel of alles mag tegenwoordig. Jan Kees de Jager heeft een vriend, niet dat ik tegen homo’s heb, maar in een publieke functie lijkt me dat toch niet makkelijk.  En Jack de Vries reed ook al een scheve schaats. De normen en waarden lijken aardig zoek. Je vraagt je af wie de partij moet gaan leiden. Liefst wil je toch iemand van onbesproken gedrag.
Die Emiel Roemer bijvoorbeeld die doet het goed. Keurige man, niets op aan te merken.’

‘ Maar Greet, die is van de SP, daar zou ik nooit op stemmen. Ik denk wel eens dat je beter voor de SGP kunt kiezen dan voor het CDA.’

‘Ja, toen Joke haar preek eindigde met de woorden: “Stem op Jezus”, bij de eerstvolgende verkiezingen toen wist ik het weer.
Ze is heel anders dan die nieuwe predikant. Dat ze die beroepen en bevestigd hebben begrijp ik niet. Hij stond laatst op de stoep om Karel te spreken en ik dacht, wat staat daar voor een zwerver.
Een dominee in spijkerbroek en op sportschoenen, dat kan toch niet. Ik vond het geen gezicht. Hij schijnt in zijn vrije tijd te drummen en soms draagt hij een stropdas met de afbeelding van een drumstel. Wie weet duikt zo’n ding nog eens op in een kerkdienst. Nou ja, daar zal de kerkenraad vast niet mee akkoord gaan.
‘Nog even over gisteravond, Mineke, ik vond het echt beter dan die avond waar Paula de leiding had, zij is daar toch minder goed in. Die kan beter een fancy-fair organiseren.’

‘Ja, dat ben ik met je eens. Wanneer ben jij eigenlijk aan de beurt?’

Meegeluisterd in een treincoupé.

zondag 29 januari 2012

De tijd brak open

archeologe
op zoek naar het verleden
brak de tijd open

donderdag 26 januari 2012

Elke zondagmiddag

Ik had een leuke vriendin, door de week althans
Op zondag viel, bij haar thuis, de wereld stil
Elke zondagmiddag fietste ik naar haar toe
Gezellig voor haar, ik vond het doodsaai.

dinsdag 24 januari 2012

Klompen

Voor mijn zevende verjaardag kreeg ik een paar blauwe klompjes met drie witte stippen bovenop geschilderd.
Dolblij was ik er mee en had ze het liefst in bed nog aangehouden.
Ik ging op schoenen naar school, maar zodra ik thuis kwam mochten de klompjes aan.
Dat ik er beroerd op liep en dat ze pijn deden aan één voet, vertelde ik niet.
Wie mooi wil gaan moet pijn doorstaan, hield ik als een soort zuster van Assepoes, stug vol.
Een verplicht bezoek aan de schoolarts maakte een einde aan de zelf verkozen martelgang.
De man constateerde dat ik doorgezakte voeten had en dat mijn linker wreef hoger was dan de rechter. En wat zegt deze geleerde tegen mijn moeder die uiteraard mee was.
“Mevrouw laat uw dochter nooit op klompen lopen want die zijn voor haar voeten ongeschikt.”
Het feit dat ik dat nu nog letterlijk kan opschrijven zegt genoeg over de dreun die het me gaf.
Dat ik de klompjes na een half jaar toch niet meer kon dragen omdat ze te klein zouden worden had ik niet bedacht.
Ze hebben nog heel lang in mijn slaapkamer gestaan.

zaterdag 21 januari 2012

De rol van de moeder

Als ik jou was zou ik…
Heb je wel…
Denk je eraan dat…
Ik zou toch…
Zal ik niet even…
Misschien toch beter dat…
Je gaat toch niet…
Als het mijn kind was dan…
Ik zou het wel weten…
Pas maar op…
Daar krijg je spijt van…
Bekijk het eens van mijn kant…

Maar ook

Ik pas wel op
Leen de auto maar
Ik breng je wel even
Kom maar eten
Doe ik voor je
Bel me, als het niet lukt
Kan ik iets voor je doen?
Je hebt groot gelijk
Natuurlijk is het een sukkel
Wat zie je er goed uit
Blij met je
Kom niet aan mijn kleinkinderen

donderdag 19 januari 2012

De doorzichtige vrouw

 Diever-Drente
foto ferrara


maandag 16 januari 2012

Blogsores

Vorige week donderdagavond schoof ik achter de laptop en wat blijkt, mijn blog loopt vast.
Tot mijn verbazing zie ik dat onder de reacties de woorden beantwoorden/verwijderen zijn toegevoegd.
Ik kan er alleen niet meer bij. Bij de laatste plaatsing kan ik nog iets toevoegen, maar dat verschilt per dag.
Het voelt alsof je voor je huisdeur staat en de sleutel bent vergeten. De buurvrouw is ook niet thuis, dus de reservesleutel is onbereikbaar.
Ik probeer bij andere bloggers een bezoekje af te leggen en bij sommigen gebeurt hetzelfde.
Ik kan niet reageren, zie een wit vlak of het blog staat vast.
Navraag via de mail maakt duidelijk dat er “iets” gaande is in de blogwereld. Er zijn meer klachten. Geen idee wat te doen. Bij Blogger word ik niet wijzer.
Nu na vier dagen is er nog steeds niets veranderd. Verbazingwekkend wat een vastgelopen blog met mij doet.
Ik erger me wezenloos. Word boos. Bezit mijn ziel in lijdzaamheid. Niets helpt.
Volgende maand zou ik mijn eerste blogverjaardag vieren. Maar op deze manier is er bij Ferrara weinig lol te beleven. Gelukkig zorgen blogvrienden elders voor de nodige vrolijkheid.
Op het moment van plaatsen kom ik tot de ontdekking dat de lay-out van de berichtenpagina is veranderd.
Dat voelt als een soort inbraak.
Een berichtje vooraf was wel zo aardig geweest. Ben benieuwd naar reacties. Of ik ze kan beantwoorden wachten we maar af.

woensdag 11 januari 2012

Een broodje eten

Elk in ons eigen vertrek gezeten
Echtgenoot en ik
“Zullen we een broodje eten?”
Half twee ’s middags, vaste prik

zondag 8 januari 2012

Visdraad

De harde visdraadhaartjes op mijn kin, irriteren me mateloos.
Zodra ik ook maar iets voel, grijp ik naar spiegel en pincet en ga op jacht.
Bang een heuse baard te krijgen ruk ik de overtollige haren zo snel mogelijk uit. Soms voel ik ze meer dan dat ik ze zie en dat heeft dan weer huidbeschadiging tot gevolg.
Mijn kin wordt nu dus ook ontsierd door drie flinke pukkels. Ik lijk daardoor wel terug in de puberteit terwijl de oorzaak juist in een andere levensfase ligt. Ik weet nu niet meer wat ik erger vind. Die visdraadjes die een ander pas ziet als ik ze te lang laat worden of die “jeugdpuisten” die je van verre al kunt spotten.

woensdag 4 januari 2012

Taalcuriosa