zaterdag 26 november 2011

Naar de mensen kijken

Er is veel te zien op gebied van kunst maar ook de museumbezoeker is het bestuderen waard. Mensen in de meest uiteenlopende kleding. Van chique, slordig, sportief tot extravagant, in allerlei poses voor de kunstwerken. De één rechtop kritisch kijkend, de ander in een scheve houding, sommigen met een dromerige blik. Stapje voorwaarts, stapje achterwaarts. Kunst kijken is voor volwassenen blijkbaar een serieuze zaak.

Kinderen zijn er ook van klein tot groot. Er is duidelijk een categorie die mee moet omdat de ouders een culturele middag in het opvoedpakket hebben. Het stel pubers dat ik op het oog heb deelt de belangstelling van pa en ma niet. Met verveelde gezichten volgen ze hun ouders, onderling klierend en elkaar dwarszittend.

Ik zie een jonge vader met een kind van ongeveer vier jaar in een knalroze pakje, flesje Ranja aan de mond. Vader zet het kotertje voor een schilderij, wijst iets aan en begint zijn uitleg.
Het kind in kwestie strekt zich uit en rolt van haar rug op de zij en door naar de buik en vervolgens het hele traject terug. Intussen blijft het flesje tussen de tandjes geklemd. Ik kan helaas niet verstaan wat vader allemaal vertelt. Gezien het gedrag van het kind lijkt het totaal niet geïnteresseerd of het mag zijn dat ze op deze leeftijd al weet dat je kunst “ruim” moet zien.

Voor een ander schilderij staat een vader met twee jonge speelse kinderen. Ook deze man doet serieus zijn best het kroost de schoonheid van het doek duidelijk te maken. Zoonlief is nog wel bereid te zeggen dat hij het blauw van de lucht mooi blauw vindt, maar daar houdt zijn belangstelling op.
Een houten vloerrooster trekt de aandacht en spreekt meer tot zijn verbeelding.
Broer en zus zijn al snel verdiept in een hink-stap-sprong terwijl vader het schilderij bestudeert.
Spelen met een vloerrooster, dat is pas Kunst.

maandag 21 november 2011

Wie niet waagt...

Slot: Bemin de passie die je sloopt.

Tegen middernacht komt Johan thuis. Als hij zijn vriend op de bank ziet zitten, weet hij dat hij geen enkele smoes hoeft te verzinnen en maar beter alles kan opbiechten.
Desiree geeft hem niet de kans ook maar iets te zeggen. Ze wil weten hoe lang hij alweer aan zijn verslaving toegeeft. Hoeveel geld hij vergokt heeft en of er nog meer leningen lopen. Rens probeert haar af te remmen, maar Desiree is niet meer te stoppen.
Ze gooit hem alles voor de voeten van de afgelopen weken. Het late thuiskomen, de redenen die hij heeft opgegeven, allemaal leugens zeker, je zat natuurlijk ergens te gokken. Ze wil weten hoe het zit met die benzine die hij niet betaald zou hebben. Hij heeft het dus goed begrepen, die politiewagen stond er voor hem. Als Desiree is uitgeraasd laat Johan zijn tranen de vrije loop en vertelt dat hij het gokken nooit helemaal heeft opgegeven, terwijl dat voor Desiree een voorwaarde is geweest, toen hij haar ten huwelijk vroeg. Al die jaren is het hem gelukt het in de hand te houden en geen schulden te maken. Maar na de geboorte van Josefientje, twee jaar geleden, ging het mis. De kraamverzorgster die hem verweet te weinig naar Desiree en de kinderen om te kijken. De doorwaakte nachten omdat Josefientje een huilbaby bleek te zijn, de moeder van Desiree die vindt dat Johan niet genoeg verdient nu er twee kinderen zijn. Allemaal redenen die hem naar de gokhal en het casino hebben gedreven.
En dat van de benzine was niet met opzet geweest, gewoon vergeten te betalen.
Desiree is niet onder de indruk van zijn tranen en maakt korte metten met hem.
“Morgen neem je vrij en maakt een afspraak bij de huisarts en je vraagt een verwijzing voor de verslavingszorg. Een kans geef ik je Johan, één kans. Je laat je behandelen en als je dat niet doet start ik een echtscheidingsprocedure.”
Rens geeft haar gelijk. Hij zegt dat hij nog wel een poos op zijn geld wil wachten, nu ze grote zorgen hebben. Als Johan hem uitlaat zegt zijn vriend: “Ik trap er niet in, dat verhaal over die benzine. Leer er nou eens van man, pak de kans die zij je geeft.”

De volgende dag belt Johan met de huisarts. Hij vertelt Desiree niet dat de assistente op het antwoordapparaat laat weten dat de huisarts met vakantie is. Hij zal haar zeggen dat hij ’s middags al terecht kan en als ze naar de verwijsbrief vraagt zal hij zeggen dat hij die al heeft weggebracht en een afspraak heeft voor een intakegesprek. Als hij die middag de straat uitrijdt om naar zijn zogenaamde afspraak te gaan, wordt hij klemgereden door een politieauto.

zondag 20 november 2011

Bemin de passie die je sloopt

vervolg

Als Rens zijn auto parkeert ziet hij dat de politiewagen net wegrijdt. Hij is er blij om want zonder agenten praat het makkelijker met Desiree. Dat het met Johan niet goed gaat is Rens wel duidelijk, maar hoe legt hij dat aan haar uit. Desiree steekt meteen verontwaardigd van wal, dat die agenten met hun strafbare feit beogen dat Johan een oplichter is.
Rens probeert haar te kalmeren en vraagt hoe het precies zit met die bonus die Johan zou hebben gekregen. Desiree doet verslag van de cadeautjes en ook van haar gevoel dat ze de wasmachine liever had afbetaald.
Nu weet Rens helemaal zeker dat er hier iets aan de hand is en hij besluit Desiree over de lening van duizend euro te vertellen.
“Duizend euro, dat kost die wasmachine samen met de droger niet eens, het is een aanbieding die we in termijnen kunnen afbetalen. Waarom zou Johan duizend euro van jou moeten lenen. We staan de laatste tijd wel vaak rood, maar Johan zegt dat de bank daar toestemming voor geeft en sinds hij elektronisch bankiert heb ik minder zicht op de administratie.”
“Denk eens goed na, Desiree, is er de laatste tijd iets veranderd in zijn gedrag. Komt hij later thuis dan anders, is hij nerveus?”
Ze realiseert zich dat Johan de afgelopen weken nauwelijks thuis heeft gegeten. Hij heeft altijd een verhaal waarom hij later thuiskomt. File, uitgelopen vergadering, nog even bij een belangrijke klant langs. Goed beschouwd aannemelijke redenen. Ze vertelt dat hij in de weekenden ongedurig is.
Het enige dat hem lijkt te kalmeren is een spelletje op de computer. Onschuldig vermaak, zolang hij dat maar thuis doet. En dan dringt de volle waarheid tot haar door.
“Hij gokt weer. Allemachtig Rens, dat ik dat niet heb gezien, hij gokt weer.”
Wat heeft de liefde voor hem, haar blind gemaakt. Deze passie zal haar nog eens slopen.
Verslagen kijkt ze voor zich uit.

vrijdag 18 november 2011

Rens

Vervolg op bemin de passie die je sloopt.

Rens doet de deur open en reageert verbaasd als hij Johan ziet staan.
“Joh, ik heb vanmiddag Desiree gevraagd of jij en ik weer eens samen naar de sportschool kunnen gaan. Dat je zo snel op de stoep zou staan had ik niet verwacht. Kom binnen man, je ziet er uit of je een geest hebt ontmoet.”
Johan weet met de hartelijke ontvangst niet goed raad. Hij had verwacht dat zijn vriend nou eindelijk weleens zijn geld zou opeisen. Razend snel besluit hij het onderwerp niet aan te roeren. Als Rens nergens over praat kan hij die vijfhonderd euro ook nog in zijn zak houden. De wasmachine moet tenslotte afbetaald, misschien is het beter dat eerst te doen. Of zal hij Rens de helft van het bedrag betalen? Eerst maar eens afwachten wat Rens zijn plannen zijn.
Als ze aan een biertje zitten herhaalt zijn vriend de vraag samen weer eens te gaan sporten. Johan, al lang blij dat het niet over geld gaat, hapt toe. Ze spreken af elkaar de volgende avond in de sportschool te ontmoeten. Als ze bij de voordeur afscheid nemen zegt Rens: “We moeten dan ook maar eens overleggen over die duizend euro die ik je heb geleend. Ik zit er niet echt om verlegen maar ik wil het wel terug. Voor mijn part zonder rente, maar ik geef ze niet cadeau. Je had ze nodig voor een wasmachine, ik vond dat toen al veel geld voor een dergelijk huishoudelijk apparaat, maar met kinderen draai je extra was en dan moet je goede spullen hebben, dat begrijp ik zelfs, als vrijgezel.”
Johan belooft zijn schuld zo snel mogelijk te voldoen. Hij is vast besloten het geld de volgende avond in de sportschool te overhandigen.
Op weg naar huis bedenkt hij dat Desiree wel boos zal zijn dat hij weer niet heeft meegegeten en niet, zoals afgesproken, de kinderen naar bed heeft gebracht. Als hij de straat indraait ziet hij de politiewagen staan en Johan besluit een blokje om te rijden, hij heeft vanmiddag getankt en dus benzine genoeg. Hij neemt de afslag naar de stad en stalt zijn auto voor de gokhal. Wie weet heeft hij geluk en wint hij een leuk bedrag dat zou een deel van zijn problemen oplossen.

Bij Rens gaat de telefoon. Een boze en ongeruste Desiree vraagt hem Johan onmiddellijk naar huis te sturen. Er zitten twee agenten op hem te wachten. Ze beweren dat Johan vanmiddag bij een tankstation is weggereden zonder te betalen. “Stel je voor” zegt Desiree: “Mijn Johan, waar ik zielsveel van hou zou een strafbaar feit hebben gepleegd, dat geloof je toch niet. Geldgebrek kan het niet zijn want hij heeft vandaag een bonus van de baas gekregen. Hij moet nu thuiskomen om te vertellen dat het een vergissing is.”
Rens begrijpt direct dat er meer aan de hand moet zijn en zegt: “ Johan is al een tijd weg, ik kom naar je toe. Zeg tegen die agenten dat Johan zich zal melden zodra hij thuiskomt.”

woensdag 16 november 2011

Desiree

vervolg op bemin de passie die je sloopt.

Terwijl Desiree de rozen in een vaas schikt, denkt ze na over de manier waarop Johan zijn bonus heeft gebruikt. Liever had ze er de wasmachine mee afbetaald. Maar ze had de opmerking snel ingeslikt ze wilde zijn plezier niet bederven. Hij was zo trots geweest op de extra beloning van de baas.
Josefientje was haast bedolven onder de grote knuffel en Robin, die toch al bijna zat vastgeplakt aan zijn nintendo, was helemaal uit zijn dak gegaan.
Daar moeten ze eens over praten, het speelgedrag van Robin. Zou een kind van acht al verslaafd kunnen zijn?
Over het geld dat ze altijd tekort lijken te komen wil Johan het nooit hebben, als ze al de moed heeft te zeggen dat ze weer eens rood staan, zegt hij steevast dat de bank toestemming geeft voor een bepaald bedrag.
Toen Desiree vertelde dat Rens had gebeld, was Johan zo snel naar zijn vriend vertrokken, dat het leek alsof hij op de vlucht sloeg. Ze had niet eens de kans gekregen de reden van het telefoontje te vertellen.
Ze brengt de rozen naar de kamer en ziet dat Josefientje naast haar knuffel in slaap is gevallen. Robin kijkt niet eens op van zijn nieuwe spelletje.
Ze pakt het boek dat ze heeft meegenomen uit de bibliotheek. Ze hoopt dat het avontuurlijke lectuur is. Want avontuur is sinds het huwelijk met Johan wel uit haar leven, het lijkt eerder zorgelijker te worden.
Desiree heeft het boek vooral op de titel uitgezocht.

Wie niet waagt…dat kan alle kanten opgaan.

vrijdag 11 november 2011

De hoeden die ik had

Deze hoed heb ik gedragen,
doet nu dienst als drager voor mijn verzameling hoedenpinnen
foto ferrara


woensdag 2 november 2011

Bemin de passie die je sloopt

Johan zijn mond voelt droog, zijn handen trillen en het klamme zweet loopt langs zijn rug.
Vanuit zijn auto kijkt hij naar de deur die uitnodigend draait. Het is hem een week lang gelukt niet toe te geven aan zijn drang tot gokken, waarom zou hij die tijd niet meer uitsmeren, denkt Johan. Als het een week lukt, moet langer toch ook kunnen.
De volgende gedachte is: “Een gokje, wie weet win ik net genoeg om Rens van mijn lijf te houden.”
Hij besluit nog een kwartier te wachten en als er in dat kwartier drie mensen naar binnen gaan mag hij ook van zichzelf. Als op de valreep van het kwartier een vierde auto naast hem stopt haast Johan zich naar de draaideur.

Hij besluit tot de roulette en zet 100 euro in. Terwijl het balletje rolt voelt Johan zich opknappen.
Het geluk lacht hem toe en als hij 1000 euro rijker is vindt hij zowaar de moed om te stoppen.
Hij laat zijn winst in kleine coupures uitbetalen en rijdt naar de stad.
Bij een speelgoedzaak koopt hij voor zijn dochtertje een knuffel groter dan het kind zelf en voor zijn zoontje het nieuwste spel voor de playstation. Bij de kiosk haalt hij vijf sloffen sigaretten voor zichzelf. Nog even langs de bloemist voor een flinke bos rozen en hij kan huiswaarts keren in een betere stemming dan hij de laatste dagen was, dat zal Desiree ook fijn vinden.
Zijn winst is weliswaar geslonken tot 700 euro maar nog altijd een mooi bedrag om Rens mee tevreden te stellen. Als hij nou eens begint met 500 euro af te betalen dan houdt hij zijn vriend voorlopig buiten de deur met vragen die Johan liever niet gesteld krijgt.
Onderweg stopt hij even voor een kroketje en gooit en passant voor 20 euro in de fruitautomaat, jammer dat geld is hij kwijt. Nou ja, hij voelt zich gelukkig een stuk beter dan een paar uur geleden.
Zijn dag is goed.

Gek, hoe komt hij toch aan die rare zin in zijn hoofd: “Bemin de passie die je sloopt.”