maandag 13 juni 2011

Idool

Voetbal is populair, voetbalplaatjes ook. Je kunt AH niet meer in of uit zonder belaagd te worden door hordes jongetjes belust op voetbalplaatjes. Jammer voor ze maar ik heb twee kleinzoons die ook aan die gekte meedoen. De tijden van de kauwgumplaatjes liggen ver achter ons, je kon er niet tegenop kauwen. Nu zitten er 5 voetballers in een pakje, dat schiet lekker op. Hoewel ook nu weer die ene fel begeerde wel sporadisch verstopt zal zijn.

Maar er wordt niet alleen verzameld. Op het pleintje voor ons huis wordt naar hartelust tegen de bal getrapt, de garagedeuren doen daarbij dienst als doel. De ene keer zijn het de broertjes van een paar huizen verder, de andere keer zijn er meer knulletjes verzameld en gaat het er serieus aan toe. Vandaag spelen ze wereldkampioenschap en de idolen worden onderling verdeeld. Het valt me op dat ze allemaal voor Oranjespelers kiezen. “Ik ben Klaas Jan Huntelaar en ik Wesley Snijder”.
De volgende kiest voor Rafaël van der Vaart en zo gaan er meer namen over en weer. Dat wordt dus een wedstrijd tegen elkaar, een kniesoor die daarop let.
Het jongste talent in dit gezelschap zegt, als hij eindelijk mag kiezen: “Ik ben Sven Kramer.”
Dit voetballertje begeeft zich op glad ijs en zal snel het onderspit delven. Een speels karakter heeft het duel niet: er wordt geschreeuwd, geduwd en getrokken en Sven Kramer verlaat zwaar getackeld, huilend het veld, hij mag niet meer meedoen. In een echte wedstrijd had dit een rode kaart opgeleverd, maar we spelen hier zonder scheidsrechter en dat er een vrouw op de tribune zit hebben deze voetballers al helemaal niet in de gaten.

Als de wedstrijd ten einde is hebben ze blijkbaar besloten dat ze de beker hebben gewonnen, want de hele club stelt zich op voor de garagedeuren en heft ons volkslied aan.
Mocht dit talent doorstoten tot “Oranje” dan kunnen ze in elk geval vier regels van het Wilhelmus meezingen.

zondag 12 juni 2011

Taalcuriosa

donderdag 9 juni 2011

Zelfoverschatting

Zelfoverschatting
Willen schrijven
Wil niet zeggen
Dat je het kunt
Helaas

woensdag 8 juni 2011

Puber

Fier wandelt een jong kauwtje over het pleintje voor ons huis. Rank en slank hoog op de pootjes.
Het scharrelt tussen de stoeptegels zijn kostje bij elkaar.
Zijn ouders zijn onrustig en soms in paniek. Ze vliegen af en aan en maken een hoop herrie.
Zodra de mens een poging doet het pleintje over te steken, nemen Pa en Ma krijsend een duikvlucht en scheren rakelings over de mensenhoofden.
Het kind dat beschermd moet worden is zich van geen kwaad bewust en vermaakt zich uitstekend op het pleintje. Soms loopt Pa Kauw op de garagedakranden geagiteerd heen en weer en legt zijn kind op luide toon uit wat de bedoeling is. Ma zit in de Lindeboom en ziet het met zorg aan.
Het kind beneden gaat zijn eigen gang en voelt zich blijkbaar veilig. Als Pa en Ma tesamen landen en voordoen hoe de vleugels werken, scharrelt het eigenwijze vogeltje zonder om te kijken een andere kant op. Vliegen? Wat is dat? Heb ik dat nodig?
Een puberkauw lijkt verdraaid veel op een mensenpuber.
Ik doe waar ik zin in heb, bekijk het maar.
Even later doet Pa het nog een keer voor, het jong fladdert wat met de vleugels maar komt, ondanks een aanloopje, niet van de grond.

Deze puber heeft iets te vroeg het nest verlaten, nog net niet vliegklaar.

vrijdag 3 juni 2011

Prominent

De firma Prominent verkoopt comfortabele sta op stoelen en tafels op maat.
Voor het eerste product voelen wij ons nog te dynamisch, maar een tafel op maat spreekt wel aan.
De lundiatafel, die al meer dan 30 jaar meegaat, is zelfs na een renovatiebeurt uiteindelijk toch aan vervanging toe.
In de ruime winkel valt het assortiment stoelen meteen op. Ze staan prominent opgesteld. De tafels bevinden zich achterin de zaak.
Wij zoeken ons een plek aan een tafel die ons wel wat lijkt en hebben onderling de afspraak gemaakt dat we vandaag niets kopen. We zijn hier ter oriëntatie.
De twee verkopers zijn druk met stoelklanten en laten ons voorlopig met rust.

Er zit een wat ouder echtpaar in een stel stoelen weggedrukt, zij lijkt extra klein in haar zetel, hij ziet het wel zitten, een degelijke sta op stoel.
Terwijl de verkoper, type “snelle prater”, de werking van de lanceerknop uitlegt zie ik haar nog kleiner worden en denken. “Ik lig straks met één druk op de knop halverwege de kamer.”
De verkoper vertelt over de mogelijkheden van bekleding en de kleuren die er zijn. Hij informeert naar de kleur van de vloerbedekking en de huidige kleur van het meubilair.
Opnieuw hoor ik haar denken: “Oh je mijn vertrouwde groene velourtje staat straks bij het grof vuil, dat wil ik helemaal niet.”
Ook de verkoper raadt haar gedachten en hij ratelt er lustig op los.
“We hebben een actie mevrouw, meneer. Als u twee van deze prachtige stoelen koopt, koop ik uw oude stoelen in.”
De vrouw fleurt er enigszins van op, zij realiseert zich niet dat ze hiermee eigenlijk de gang naar de gemeentelijke stortplaats betaalt. Je maakt mij niet wijs dat ze bij Prominent iets anders met tweedehands meubilair doen. Die brengen dat heus niet naar de kringloopwinkel.

Verkoper twee voegt zich bij ons nadat hij zijn klant met een kop koffie in een relaxstand heeft gemanoeuvreerd.
“Wat kan ik voor u doen?”
“Wij zijn hier ter oriëntatie en hebben belangstelling voor een tafel op maat. We zijn benieuwd naar de mogelijkheden.”
Houtsoort, afmetingen, kleur alles passeert de revue en ook wij krijgen de vraag wat de kleur van de vloerbedekking is. “Berkenparket”, zeggen we. Helaas aan een berkentafel kan de man ons niet helpen. Alternatieven heeft hij genoeg. Wij blijven volhouden dat we die dag geen aankoop zullen doen.
“Groot gelijk” zegt de slimme verkoper. “t Is tenslotte geen kilo suiker wat u aanschaft.”
Al pratend trekt hij een kladje, waarop hij afmetingen, houtsoort, kleur, levertijd en de prijs van de tafel noteert.
“Maar, mevrouw, meneer, deze week hebben wij een actie en mag ik u de tafel voor 15% minder verkopen, mits u voor zaterdag beslist.”
Wij nemen de deal in overweging en op weg naar de deur zien we het echtpaar nog steeds zitten wikken en wegen, maar de verkoper heeft al een koopcontract op schoot.
De andere klant ligt geheel relaxed in zijn stoel en inmiddels is een nieuw echtpaar in comfortabele stoelen neergestreken.

Vandaag hebben we de tafel besteld, die krijgt, net als de oude nu, een prominente plek in de kamer.

donderdag 2 juni 2011

Taalcuriosa