zondag 27 februari 2011

Geurspoor

Van de drogist ontvang ik een boekje met kortingsbonnen.
Er zijn een paar interessante bij.
Vooral die waar je 40 % korting krijgt op een eau de toilette naar keuze.
Mooie gelegenheid eens een ander geurtje uit te proberen en er een klein flesje van aan te schaffen. Achterop de bonnen staat dat ze niet gebruikt kunnen worden met andere kortingsacties. Lijkt me logisch.

Op naar de drogist en wat denk je, hebben die slimmeriken alle kleine verpakkingen in de aanbieding, zodat je een grote fles moet aanschaffen wil je lol van de kortingsbon hebben. Ik voel me op z’n zachtst gezegd belazerd en gebruik van nijd een parfumtester op beide polsen. Dat komt me duur te staan, want als ik al lang de winkel heb verlaten, ruik ik het opgespoten geurtje nog steeds. Als ik iets vervelend vind, is het parfum ruiken van iemand die al honderd meter verder is. Nu veroorzaak ik het zelf.

Een dag later hangt er in de auto nog de vage lucht van mijn handeling. Een ding weet ik zeker dit goedje koop ik zelfs niet in kleine verpakking in de aanbieding. Wat een lucht…
De bon heb ik weggegooid.

vrijdag 25 februari 2011

Harmoniemodel

Het spel van kat en muis
Hoort er niet in thuis.

maandag 21 februari 2011

Kus minder kikkers

De
laatste kikker
bleek De Prins
op het witte paard
KUSSEN!!!!!!

donderdag 17 februari 2011

Het eeuwig zeulen van een stukje thuisland.

Ik verkaste menig keer in mijn leven
Van alle plekken “zeul” ik wel iets mee aan zichtbare en onzichtbare herinneringen.
Iets tastbaars aan de muur, foto’s in een boek, vriendschappen voor het leven, herinneringen in mijn hart.
Maar mijn tongval is voor eeuwig verbonden aan mijn thuisland.

dinsdag 15 februari 2011

Geert

Altijd wel gedacht: "Met Geert valt niet te spotten".

vrijdag 11 februari 2011

Chips

Daar staat ze, ongeveer acht jaren jong, trots achter haar poppenwagen.
Ze moet oversteken maar de automobilisten zien haar niet staan en rijden door.
Aan de andere kant van de zebra begin ik de oversteek en dwing zodoende het verkeer tot stoppen. Zij maakt daar gebruik van en dat is ook de bedoeling.
Intussen heb ik bedacht dat er een wonderschoon poppenkind in die wagen moet liggen.
Zo’n trotse moeder, kan niet anders dat moet mooi zijn. We passeren elkaar en ik zeg:
“Jij hebt vast een mooi kind in de wagen”. Met enige minachting in haar stem zegt ze: “Dat is geen kind, dat is een pop”. Zeldzaam dom voel ik me.
Ze loopt door en ik kan niet nalaten een blik in de poppenwagen te werpen.
De vermeende schoonheid ligt verstopt onder twee zakken chips die deze moeder gescoord heeft.  Het bezoek aan haar oma was duidelijk succesvol.
Een illussie armer bereik ik de overkant van de straat en kijk haar na. Ze is zich van mijn teleurstelling niet bewust en vervolgt fier haar weg .

Hoe nu verder

Dankzij een digitale vriendin heb ik nu een eigen blog.
Of ik de pagina’s ga vullen weet ik nog niet.
Vriendin volgt mij al en dat is best eng want stel dat ik meer volgers krijg , die kan ik toch niet naar een lege pagina laten kijken.
Ben al zo dapper geweest zelf  “eindelijk” zichtbaar volger te worden.
Dat schept verwachtingen, denk ik.
Zal ik maar eens beginnen met een oud blogje?